MATTHIJSVANDERVEN.NL

Afgelopen zomer filmde ik het optreden van de Amsterdam Klezmer Band op Sziget in Boedapest, Hongarije. Het management van de band heeft aardig wat van mijn beelden gebruikt voor het nieuwe promotiefilmpje. Je kunt het nu bekijken op mijn MySpace!

Alle video’s van de AKB op Sziget vind je nog steeds op mijn YouTube-kanaal.

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=O9wlZ-SnP1A]

Meer video’s vind je hier en hier.

NightWriters, het literaire collectief onder leiding van Kluun (echte naam Raymond van de Klundert) tourt langs de Nederlandse podia om het boek Het Beste Van NightWriters te promoten en te vieren. Geen lange voorleesavond, maar korte verhalen van schrijvers om bij wakker te blijven, dat is het idee van de schrijver van Komt Een Vrouw Bij De Dokter en De Weduwnaar. Met muziek. Vorig jaar speelden onder meer Johan en Snow Patrol tijdens de avonden, dit jaar tourt Alamo Race Track met de schrijvers mee. Zaterdag in Tivoli hoopt Kluun weer op een volle bak: “Er is genoeg publiek dat een bibliotheek niet binnen te slaan is, maar wel in zalen als Tivoli komt.”

Dit jaar reist Kluun de zalen rond met collega’s Saskia Noort en Christophe Vekeman. Eerder deze week was de première in Paradiso. “Dat is spannend, want er kan dan nog van alles misgaan. Het ging goed, er waren meer dan 500 bezoekers, dus ook op de balkons stonden mensen.” Mensen een avond lang blijven boeien met literatuur, en dan ook nog een jong publiek aanspreken, het is prima mogelijk volgens Kluun: “Ik heb niets tegen grijze muizen; mijn ouders komen ook een keer en grijzer krijg je ze niet. Het jonge uitgaanspubliek krijg je nog met geen paard een bibliotheek in. Die mensen komen normaal gesproken wel in Tivoli en nu ook.”

Daarvoor moet het programma dus wel iets speciaals bieden. Zelf omschrijft Kluun het als schrijvers om bij wakker te blijven, onder het motto ‘wie niet lezen wil, moet maar horen’. Daarom zijn er ook korte intermezzo’s, waaronder een optreden van Alamo Race Track: “Ik wilde een Nederlandse band die rockt, met stevige gitaren. Ik vind ze heel goed. Tijdens de optredens van de schrijvers moeten mensen stil zijn, daarom moet je goed afwisselen. We hebben nu de juiste formule gevonden. Het duurde even voordat je precies doorkrijgt hoe lang onderdelen moeten duren om een boeiende show op te bouwen.” Bang voor pratend publiek, waar Tivoli om bekend - of beter gezegd berucht - staat, is de schrijver niet. “Dat gebeurde in het begin in Panama nog wel, maar nu niet meer. Er wordt ook geen half uur achterelkaar opgetreden door de schrijvers. Je moet steeds iets nieuws verzinnen, het blijft toch voorlezen.”

“We hebben de schaal van vijf, van literaire ingrediënten”, vervolgt Kluun. “Een goede mix, niet te ontoegankelijk. Wij kunnen als schrijvers niet tippen aan het acteertalent van acteurs of cabaretiers, maar er wordt genoeg gelachen in de zaal.” De afwisseling wordt versterkt door een quiz; de 5 minutes of fame van een debutant; een talkshow; de band; een dj en een trioloog die volgens Kluun ‘behoorlijk kinky’ is. Niet alle schrijvers bleken het afgelopen jaar geschikt voor NightWriters, geeft hij lachend toe: “Die krijgen dan ook geen uitnodiging meer. We hebben gezien welke schrijvers het goed doen op een podium en selecteren er nu steeds een paar die goed bij elkaar passen. In Paradiso was Vekeman de held. Hij is nu nog onbekend in Nederland, maar daar gaat snel verandering in komen.”

Toekomstplannen zijn er genoeg, maar het is nog even afwachten in welke vorm NightWriters volgend jaar zal doorgaan. Kluun: “Het plan is om volgend jaar een thuishonk te hebben, waarschijnlijk in Amsterdam, waar we elke week avonden kunnen organiseren. Maar ook dan zullen we het land nog door blijven touren.”