It had been a long time since I was as much under influence as when I went to the Tivoli on last Friday night with Lukas Batteau and Steve Savage. Luckily for the project, we already recorded the - first American - Onder Invloed session earlier that day at Lukas’ home studio.
Steve grew up listening to the records of his grandmother and his parents. Songs by great singers like Frank Sinatra and Nat King Cole came out of the record player and made Steve start singing. They still influence the way the extravert musician from Nashville listens to music and the way he writes his own songs. “Some people listen to the drums first, others to the guitars, I always hear the singing and the melodies first.”
Please read the rest of the story and watch the videos & photos at Onder Invloed.
Via TMF Kweekvijver en de TMF Awards naar Noorderslag en Lowlands; het lukte The Girls. En dat allemaal zonder album. ‘We Make Love, Not Songs’ komt pas tijdens het festival in Biddinghuizen uit. Zanger Robin Kemper vertelt over ambities, duistere metalrock en zijn voorliefde voor tongue-in-cheek.
The Girls. Het bandje dat vanuit Meppel naar Utrecht kwam om van daaruit Nederland te veroveren. De groep die via TMF Kweekvijver veel op de clipzender te zien was met een gelikte video, niet veel later bij diezelfde televisiezender een Award kon ophalen en mocht spelen op de uitreiking. The Girls is een band die zich al snel een commercieel jasje leek aan te meten. Of, beter gezegd, aan liet meten. Doorbreken via TMF was wel degelijk zeer gewenst, maar niet vooraf tot doel gesteld. Zanger Robin Kemper: “Als je muziek door veel mensen gehoord wordt, is dat alleen maar mooi.”
De band rondom Kemper is nu een kleine drie jaar bezig, maar de ster is sinds het najaar van 2007 pas echt gaan rijzen. Na Kweekvijver, de TMF-Award en een optreden op Noorderslag volgen deze zomer een optreden op Lowlands en debuutalbum ‘We Make Love, Not Songs’, opgenomen door J.B. Meijers en uitgebracht door PIAS. Over Kweekvijver zegt de zanger: “Ik kan het iedereen aanraden.” Het succes in Kweekvijver was opmerkelijk, aangezien het gros van de deelnemers daar bestaat uit zangeressen en RnB-artiesten: “Het is voor ons geen vieze commerciële ambitie om als bandje op televisie of radio te willen komen.”
Het begon echter allemaal op het platteland. Tussen alle donkere metalbands die de Apocalyps bezingen, vond Kemper het tijd voor een fatsoenlijke poprockband: “We houden heel erg van flauwe, over de top, tongue-in-cheek dingen. Dat moest ook terugkomen in onze muziek.” Daarom heet de band ook The Girls; een reactie op die hele cultuur van masculiene rock. “We zijn uiteraard hartstikke stoer, maar dat is de reden waarom ik heel fanatiek muziek ben gaan maken.”
Eigenlijk is de hele band een concept rondom de voorliefde voor dat tongue-in-cheek aspect. Dat is te horen aan de muziek op het debuutalbum – openingsnummer ‘Lover at War’ herbergt de tekst: ‘We’re seventeen, we have the looks and we have the dreams’ - en aan de manier waarop Kemper over de band praat. Hoewel het de luisteraar enige moeite zou kunnen kosten om door de eerste indruk van commercieel meisjesbandje heen te prikken, vallen de onderdelen vervolgens wel grotendeels op hun plaats.
Alle liedjes gaan over de liefde, maar, zoals Kemper benadrukt, dit is puur conceptueel gezien. “Het is in dat opzicht ook geen verlengstuk van onze persoonlijke ziel. Ik heb totaal geen moeite om ‘na na na’ of ‘I’m in love with you’ te zingen, maar we proberen het niet ver te zoeken. Het is een natuurlijk iets. Dat het totaalplaatje van bandnaam, act, liedjes en teksten klopt, vind ik belangrijker dan dat ik een bepaalde tekst heel goed vind.”
“We zijn niet vies van 3FM of TMF. Dat past ook perfect in ons idee van een bandje starten en gehoord willen worden.” Ook het imago van een meisjesband vindt de zanger geen probleem. De bandhyve wordt nauwkeurig onderhouden en de band houdt zelfs MSN-sessies (Kemper: “Dat heb ik zelf nog nooit gedaan”). “Ik heb het idee dat indie-rock de nieuwe pop is. Tien jaar geleden luisterden meisjes naar boybands, nu luistert mijn 14-jarige zusje naar bands als The Kooks en Razorlight.”
Meisjes zullen er ook genoeg aanwezig zijn op Lowlands, waar ze eindelijk de portemonnee kunnen trekken voor ‘We Make Love, Not Songs’. “We hebben niet echt gemikt op Lowlands”, vertelt Kemper over het uitstellen van de release van mei tot augustus. “Maar het komt natuurlijk prima uit zo.” The Girls speelt een half uur in de India-tent. De band staat als nieuwe act op de zondag geprogrammeerd. Dat wordt nog zwaar voor de zanger: “Normaal gesproken ben ik op de Lowlands-zondag echt niet meer in staat een liedje te spelen. Ik weet nog niet precies hoe ik het moet aanpakken. Als de hele band er al vanaf vrijdag is, kunnen we misschien een beetje op elkaar letten.”
Earlier on there was Lukas Batteau ‘Onder Invloed’ live in Germany, now here is Closer To Curtis ‘Onder Invloed’ live at the EKKO, Utrecht. Three songs from the last concert of their Dutch tour: ‘Digital’, ‘24 Hours’ and ‘Transmission’. The crowd loved it, so did the musicians and so did the cameras. A night to remember. Watch the videos at Onder Invloed.
Many thanks go out to Anne Broekman for filming it together with me and to Eduard Versteege (EKKO) for letting us film.
Ze hebben nu even vakantie, maar de afgelopen weken hadden de heren van C-Mon & Kypski het er maar druk mee. North Sea Jazz kwam eraan en daarvoor kwam een speciaal verzamelschijfje uit met daarop de jazz-achtige nummers van de band. Daarnaast werd ‘Make My Day’ in een nieuw - Wouter Hamel - jasje gestopt en stonden er enkele instores op het programma. 3VOOR12/Utrecht bezocht en filmde die aan de Oudegracht.
Dat 13.00 uur ’s middags op een zaterdag erg vroeg is, bleek niet uit de opkomst van het publiek, ook niet uit het verrassend energieke optreden, maar wel uit opmerkingen zoals die van toetsenist Jori Collignon: “Hebben jullie ook allemaal zo’n leuke zaterdagavond gehad?” Hoe dan ook, in de warme winkelruimte werden de katers vakkundig weggespeeld en de ijskraam buiten de Free Record Shop vaarde er wel bij.
De Utrechtse singer-songwriter Lukas Batteau heeft zijn eerste EP ‘All Dressed Up And Nowhere To Go’ af en heeft manier gezocht om dat gegeven op te laten vallen. Vandaar dat de zeven liedjes niet alleen te koop zijn op een schijfje in een normaal hoesje, maar ook op een USB-stick. Met daarop enkele kleine extra’s.
Het eerste wat veel luisteraars vandaag de dag met een nieuwe cd doen, is de nummers inladen in iTunes. Het hoesje verdwijnt daarna in de kast, cd-rek of in het uiterste geval in een doos achterop de zolder. Batteau en zijn management denken er iets op gevonden te hebben; ‘All Dressed Up And Nowhere To Go’ is vanaf vandaag ook te bestellen als USB-stick. Op het kleinood - waarvan slechts een gelimiteerd aantal van beschikbaar is - staan alle liedjes en nog wat meer. Zo is daar een digitaal EP-hoesje met alle songteksten, foto’s gemaakt door 3VOOR12/Utrecht-fotograaf Martijn Zuidweg en twee video’s van een optreden van Batteau in Duitsland.
‘All Dressed Up And Nowhere To Go’ werd eerder dit jaar opgenomen in The Green Motel van Maarten Besseling, voordat Batteau naar de Verenigde Staten vertrok voor een minitour. Hoewel de EP pas 31 augustus in dB’s wordt gepresenteerd, is zowel het ‘normale’ schijfje als de USB-stick nu al verkrijgbaar via zijn MySpace.
What? You haven’t heard of Davie Lawson yet? You definitely should’ve. But, don’t worry, all that’s going to change in a few minutes.
Davie is a talented singer from Glasgow, Scotland. Earlier this year he opened for Dutch singersongwriter Lucky Fonz III on his clubtour. In the beginning of sunny June, he recorded an Onder Invloed-session, together with Ro Halfhide; founder of the Amsterdam Songwriters Guild. Ro played percussion and recorded the audio in his backyard in the Dutch capital.
After the three covers (watch them here) in the hot sun, Davie just wouldn’t stop playing. Another five songs of his own writing were recorded. ‘The Black River’, ‘Annie’, ‘Momma’, ‘Belle’s Home Made Dress’ and ‘A Balladeer’.
Today, all five songs can be watched here, called ‘The Backyard Session’. Was it really magic, in between the statue, snails and plants? See for yourself and place your judgement in a comment.
Also check out the photos of this session, made by Ro Halfhide, here.
Davie Lawson - The Black River - The Backyard Session
Davie Lawson - Annie - The Backyard Session
Davie Lawson - Momma - The Backyard Session
Davie Lawson - Belle’s Home Made Dress - The Backyard Session
The first session outside Utrecht or Amsterdam; Marten de Paepe was the reason to travel to Nijmegen. A beautiful city alongside the river the ‘Waal’. At the other side of the river, there is the Ooijpolder, where we recorded covers from Bob Dylan, Neil Young and Ane Brun. The session turned out as beautiful as the surroundings.
I had been in Nijmegen before, of course, but never in the Ooijpolder, where singer-songwriter Marten de Paepe took me. On the other side of the ‘Waal’, surrounded by nature, peace and quiet, Sebastiaan van Bijlevelt’s Galloway Studio is located. All you can hear are birds, the wind and the music coming from the studio.
De afgelopen tijd konden – beginnende – bands hun demo ‘droppen’ in een melkbus in elf Utrechtse Rabobank-filialen. Enkele tientallen acts, variërend van gitaarbandjes tot hiphoppers van jong tot oud, gaven gehoor aan de ‘Drop je demo’-actie van Dutch Delight. Uncle Frankle wist het meest te verrassen.
“Rabobank Utrecht sponsorde de events die Dutch Delight afgelopen jaar in Utrecht organiseerde.” De organisatrice van de nieuwste Drop je Demo-actie, Mariska Berrevoets, legt uit: “Als bekroning op de goede samenwerking leek het ons mooi nóg een toffe actie op te zetten voor opkomend talent, zo aan het begin van de zomer. Dat werd de Drop je demo-actie, die zeer succesvol is verlopen.”
Berrevoets noemt de actie een mooie manier voor Utrechtse bands om zich in de kijker te spelen: “We waren best verrast en tevreden over het aantal demo’s dat we binnenkregen. Veel bands waren ook bijzonder fanatiek.” Dutch Delight selecteerde de demo’s, die kwalificaties meekregen van ‘mwah’ tot ‘goed’. De jonge gitaarband Uncle Frankle kwam als beste uit de melkbus en mocht optreden in dB’s. Berrevoets over de winnende demo: “Die viel echt op. De demo is van verrassend goede kwaliteit, zeker voor zulke jonge muzikanten.”
Dat niet ieder (beginnend) bandje uit de Utrechtse muziekscene zich goed weet te presenteren blijkt uit de vele demo’s waar geen contactgegevens bij zaten. Er waren zelfs schijfjes die het niet eens deden. “De inzendingen waren van alle niveaus, maar er zat genoeg moois tussen. De actie is voor ons zeker geslaagd!”, besluit Berrevoets.
